ಊರುಗೊಂಜಿ ಪುದರ್
ಚಂದ್ರಹಾಸ ಕಣಂತೂರು.
ಒರ ಬಸ್ಸ್ ಡ್ ಕಾರ್ಕಳಗ್ ಪೋವೊಂದಿತ್ತೆ. ಎನ್ನ ಕೈತಲ್ ಸುಮಾರ್ 70-75
ವರ್ಸದ ಒಂಜಿ ಅಜ್ಜೆರ್ ಕುಲ್ಲುದಿತ್ತೆರ್. ಪ್ರಾಯದಕ್ಷೆನ್ ಪಾತೆರ್ಪವುನೆಟ್ಟ್ ಎಂಕ್
ಬಾರೀ ಕುಸಿ, ಯಾನೇ ಅಚ್ಚೆರಡ ಪಾತೆರಿಯರೆ ಸುರು ಮಲ್ತೆ.
"ಈರೆಗ್ ದೂರ ಪೋವೊಡು...?"ಅಜ್ಜೆರಡ ಕೇಂಡೆ.
“ಎಂಕ್ ಕಾರ್ಲಗ್ ಪೋವೊಡ್..."ಅಜ್ಜೆರ್ ಪಂಡೆರ್.
“ಈರ್ನ ಇಲ್ಲ್ ಕಾರ್ಲಡೇ...?”
"ಅತ್ತ್ ಇಲ್ಲ್ ಬೆದ್ರಡ್. ಎನ್ನ ಮಗಳ್ ಗುಲಾಬಿನ್ ಅಜೆಕಾರಡ್ ಎಣ್ಣೆ ಹೊಳೆಗ್
ಕೊರ್ತುನಿ.. ಅಜ್ಜೆರ್ ಪಂಡರೆ".
"ಎಣ್ಣೆ ಹೊಳೆ ಪಂಡ ಉಂದು ಊರುದ ಪುದರೇ"... ಯಾನ್ ಕೇಂಡೆ.
ಅಂದಂದ್ ಊರುದ ಪುದರೇ... ಐಕೊಂಜಿ ಕತೆ ಉಂಡು ಪಂಡ್ದ್ ಅಜ್ಜೆರ್ ಕಿಸೆಕ್ಕ್
ಕೈ ಪಾಡಿಯೆರ್. ಫೊಡಿತ ಬುರ್ಡೆ ದೆತೊಂದು ಒಂಜಿ ದಮ್ಮು ಪೊಡಿ ಒತ್ದ್ ಬೈರಾಸ್ಡ್
ಮೂಂಕು ಒಚ್ಚೋನ್ಡೆರ್ ಕತೆ ಪನಿಯರೆ ಸುರು ಮಲ್ತೆರ್.
ದುಂಬೊರಿ ಗಾಣದಾಯೆ ಇತ್ತೆ. ಆಯಗ್ ಎಣ್ಣೆ ದೆತ್ತ್ದ್ ಊರೂರು ಕೊನೊದು ಮಾರುನ ಬೇಲೆ, ಒರ ಈ ಗಾಣದಾಯೆ ಎಣ್ಣೆ ಮಾರೊಂದು ಬನ್ನಗ ಸಾದಿಡಿತ್ತಿನ ನೆಲ್ಲಿಕ್ಕಾದ ಮರಡ್ದ್ ನೆಲ್ಲಿ ಕಾಯಿ ಕೊಯಿದ್ ತಿಂದೆ , ಬಾಜೆಲ್ಗ್ ಕೈತಲೇ ಇತ್ತಿನ ಎಣ್ಣೆನ್ ಸುದೆಕ್ ಪೋದು ನೀರ್ ಪರಿಯೆ, ನೀರ್ ಚೀಪೆ ಆಂಡ್...! ನೆಲ್ಲಿಕ್ಯಾ ತಿಂದ್ನೆಡ್ಡಾದ್ ನೀರ್ ಚೀಪೆ ಆಂಡ್ಂದ್ ತೆರಿಯಂದೆ , ಈ ಸುದೆತ್ತ ನೀರೇ ಚೀಪೆ ಉಪ್ಪೊಡುಂದು ಕೊಡಪನೊಡು ಇತ್ತಿನ ಎಣ್ಣೆನ್ ಸುದಕ್ಕೆ ಮೈತ್ದ್, ಕೊಡಪಾನ ನಿಲಿಕೆ ನೀರ್ ದಿಂಜದ್
29
