'ಶ್ರೀಭಾಗವತೊ', 'ಮಹಾಭಾರತೊ' ಕಾವೊಳೆಡ್ ಇಂಚಿನ ಏತೋ ಶಬ್ದಳು
ತಿಕ್ಕುವೊ.
ಇಂಚಿನ ಪೊರ್ಲಕಂಟ್ ಕಾವ್ಯೊ 'ಕಾವೇರಿ'. ಆಂಡ ಜನೊಕ್ಕುಳು ಎಂಚ ಇಂದೆನ್
ಸ್ವೀಕಾರ ಮಳ್ಪುವೆರ್? ಇಂದೆನ್ ಕವಿನ ಪಾತೆರೊಡೇ ಕೇಣೊಡು:
ಕ್ಷೀರೊ ಸರ್ಕರೆ ನೈಯ್ಯ ವುಂಬೆನಿ ನಿಂಜರ್ಸ್ಟ್ ಮಾತುವಿ
ಸಾರೊರ್ಮಾಣ ಮಾಂತ ಚೋರ್ಸ್ಟ್ ದೋಷೋ ಸಂಗ್ರಹಿತೊಳ್ಳನಾ
ಧಾರಣೇಟರಿಪೇತ ತುಲ್ಯಕೆರಾಸ್ಟ್ನಾಕುಳು ದೂಷಿಪಿ
ಸಾರೋ ಪಿನ್ನಿ ಮಹತ್ತುಕುಳುಂಬೇ ಸಾರೊ ಪಿಂಚೆರ್ ಸತ್ಯನಾ ||
- ಅ. ೧೧, ಪ. ೫.
ಪೇರ್, ಸಕ್ಕರೆ, ನೆಯಿ -ಉಂಬೆನ್ ಕಲಡಾದ್ ಕೋರ್ಕೋರ್ದ್ ಅರಿಪ್ಪೆಗ್
ಮಯ್ತ್ಂಡ ಅಯಿತ್ತ ಎಡ್ಡೆ ಸಾರೊ ಪೂರಾ ಜತ್ತ್ದ್ ಪೋದ್ ಬಜೀ ಕಜವು, ಕೊಜಂಟಿ
ಅರಿಪೈಡೇ ಒರಿಯುಂಡು. ಅವೇ ಎಡ್ಡೆಂದ್ ಜನೊ ತೆರಿಯೊಣ್ಪೆರ್. ಅಂಚನೇ, ಈತ್
ಎಡ್ಡೆ ಕಾವ್ಯದ, ಕಥೆತ್ತ, ಮಹಾತ್ಮೆದ ಎಡ್ಡೆನ್ ತೂವಂದೆ ಲೋಕೊಡು ಅರಿಪ್ಪೆದ ಲೆಕ್ಕ
ಉಪ್ಪುನ ಜನೊಕ್ಕುಳು ಇಂದೆಟ್ಟುಪ್ಪುನ ದೋಷೋನು ಮಾತ್ರ ನಾಡ್ಪತ್ತ್ ದ್
ದೆತ್ತೊಂಡೆರಡಲಾ ಎಡ್ಡೆ ಪಿಂದ್ನ ನರಮಾನಿಳು ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾಯಿನೆನ್ ತೆರಿವೆರ್,
ಎಡ್ಡೆಂದಿನೆನ್ ಮಾತ್ರೊ ದೆತ್ತೊಣುವೆರ್.
ನರಮಾನಿನ ಬದ್ಕ್ ಡ್ ಭಾರೀ ಮುಖ್ಯವಾಯಿನವು ಒವು? ಕವಿ ಪಣ್ಪೆ:
ಸತ್ಯೊಂಕುಳು ತೀರ್ಥನ ಜ್ಞಾನ ಮಹಾದಯ ಶಾಂತಿಲ ತೀರ್ಥೋ
ನಿತ್ಯೋ ದಮೆ ಪಂಡಿತಸಂಗತಿಲಾ ಸರ್ವದ್ವಯಭಾವೊ
ತೀರ್ಥ ಮುಂದು ಮಂತೆಕ ಮುಖ್ಯಮತ್ ಮಾತಾಪಿತ ಪಾದೊ-
ತೀರ್ಥೋಂಕಿಣೆ ನಾಡಪುಟ್ದ್ಧಿಯತ್ ಪದಿನಾಲ್ ಜಗೊಂಟ್ ||
-ಅ.೧0,ಪ.೩೪.
ಸತ್ಯೊ , ಜ್ಞಾನೊ, ದಯೆ, ಶಾಂತಿ, ದಮೆ, ಪಂಡಿತೆರೆನ ಸಹವಾಸೊ ಉಂದು
ಮಾಂತ ತೀರ್ಥೋಗ್ ಸಮಾಯಿನವು, ಅತ್ತಂದೆ ಮಾಂತೆಡ್ದ್ ಲ ಮುಖ್ಯ ಆಯಿನವು
ಆಂಡ ಅಪ್ಪೆಮ್ಮೆರೆನ ಪಾದತಿರ್ಥೋಗ್ ಇಣೆ ಆಯಿನವು ಬುಕ್ಕೊಂಜಿ ಪದಿನಾಲ್
ಲೋಕೊಡು ಬೇತೆ ಒವುಲ ಇಜ್ಜಿ.
ಇಂಚ ತುಳುತ್ತ ಪೊರ್ಲಕಂಟ್ದ 'ಕಾವೇರಿ' ಕಾವ್ಯೊ ಕವಿಯೇ ಪಂಡಿಲೆಕ್ಕ-
ಕಂರ್ಬು ಸೇವಿತಿನಂದೊಮಿ ಕಥೆ ಮಿಮಿತ್ತ ತಿರಮೈನಾ ಕರ್ಂಬು ತಿಂದೊಂದ
ಪೋಯಿನಂಚನೆ ಚೀಪೆ ಆವೊಂದು ಪೋಯಿ ಲೆಕ್ಕೊ ಈ ಕತೆ ಓದೊಂದು ಪೋಯಿ
ನಂಚನೆ ರಸವತ್ತಾವೊಂದು ಪೋಪುಂಡು. ಈ ಕಾವ್ಯೊ ತಿಕ್ಕಿ ಅರ್ದರ್ದೊ ರೂಪೊಡು.
ಪೂರ ತಿಕ್ಕತ್ತಂಡ ತುಳುತ್ತ ಪ್ರಾಕ್ದ ಕಾವ್ಯೊಳೆನ ನಿಧಿತ್ತ ಕೊಪ್ಪರಿಗೆಡೊಂಜಿ ಬೆಲೆ
ಕಟ್ಯರಾವಂದಿನ ರತ್ನೊ ತಿಕ್ಕಿಲೆಕ್ಕಾತು.
