ಬೂರಿನಾರ್ ಅಕ್ಕಾ! ಈ ಅಲ್ಪನೇ ಭೂಮಿಗ್ ಸಂದ್ವರ್. ಉಂದು ಸಿರಿ ಪನ್ಪಿನ ಪಾತೆರ ಏಪೊಗುಲು ಸುಳ್ಳಾವಂದ್.
"ಅಕ್ಕಾ! ಇಡೆಗ್ ಎನ್ನ ಇರೆನ ಋಣ ಮುಗಿಲೆಕ್ಕ. ಯಾನ್ ಕಲ್ಲಾಡಿದ ನಾಗಬನತ್ತ ತಿರ್ತ್ ಅಮೆ ನೀರ್ ಮೀಯರೆ ತುದೆ ಬರಿಕ್ ಬರ್ಪೆ. ಅಲ್ಪ ಈರ್ ಕುಲೆ ರೂಪೊಡು ತರೆ ನೀರ್ ಮೀಯರೆ ಬಲ್ಲೆ. ಮಾಯೊಡು ಒಟ್ಟಾಕ".
ಈತ್ ಪಂಡೊಂದೇ ಸಿರಿ ಸಾಮುನ ಕಣ್ಣ್ ಡ್ದ್ ಮಾಯಾಪಲ್! ಒತ್ತೊತ್ತು ಬರ್ಪಿನ ದುಃಖೊನು ತಡೆವಂದೆ ಸಾಮು ದುಃಖಿದುಃಖಿದ್ ಬುಲ್ತಲ್! ಸೊನ್ನೆಗ್ ಕೈನಿಲ್ಕೆ ತಟ್ ಪತೊಂಡಲ್. ಕಾನ ಬೊಟ್ಟುದ ತಾದಿ ಪತಿಯಲ್!
ಕಾನ ಬೊಟ್ಟುಡು ಸೊನ್ನೆ
ಸಿರಿ ಪಾತೆರೊನು ನಂಬುದಲ್ ಸಾಮು. ಅಲೆನ ಕಲೆ ಕಾರ್ನಿಕದ ಇಲೆ, ನಿಲೆನ್ ನೆನೆತೊಂದು ಕಾನ ಬೊಟ್ಟುಗು ಬತ್ತಲ್, ಉಲಯಿ ಚಾವಡಿ ದುಂಬು ಉಂತುದಲ್.
ಉಲಯಿ ಬಾಜಿರೊಡು ಕುಲ್ಲುದಿ ಅಜ್ಜೆರ್ ಪೊಣ್ಣು ಪೊಂಜೆವೆನ್ ತೂಯೆರ್. ಕೈಟೊಂಜಿ ಬಾಲೆ. ಅಜ್ಜೆರ್ ಚಾವಡಿ ಜತ್ತೆರ್! ತಿರ್ತ್ ಬತ್ತೆರ್. ಸಾಮುನು ಒರ ಕಣ್ಣ್ ಕಣ್ಣ್ ಬುಡು ತೂಯೆರ್!
"ಏರಪ್ಪಾ ಬಾಲೇ? ಈ ಒಲ್ತು ಬತ್ತಿನಾಲ್? ಒಡೆ ಪೋಪಿನಾಲ್?ದಾನೆ ಬತ್ತ ? ತಾದಿ ತತ್ತ್ ಬತ್ತನಾ? ತೆರಿದ್ ಇಡೆಗೆಂದೇ ಬತ್ತನಾ?
ಈತ್ ಕೇಂಡಿನ ಸಾಮು ಕಡೆ ಕಣ್ ಡ್ ಕಣ ನೀರ್ ದಿಂಜಿಂಡ್. ದುಃಖ ದುಃಖಿದೇ ಪಂಡಲ್.
"ಅಜ್ಜೆರೇ! ಊರು, ಕೇರಿ ಒಂಜಿಲಾ ತೆರಿಯಂದ್, ತಾದಿ ಕೇಂಡೊಂದೆ ಬತ್ತೆ. ಕಾನ ಬೊಟ್ಟು ಪಂಡ ಉಂದುವೆನಾ? ಇಲ್ಲ ಗುರಿಕಾರೆ ಅಜ್ಜೆರ್ ಈರೆನಾ?”
"ಅಂದ್ ಮಗಾ! ಕಾನೊಟ್ಟುಲಾ ಉಂದೆ. ಕಾನೊಟ್ಟುದ ಅಜ್ಜೆರ್ಲಾ ಯಾನೆ. ದಾಯೆ
ಕೇಂಡ? ದಾನೆ ಕಜ್ಜ?"
6
